2015 നവംബർ 23, തിങ്കളാഴ്‌ച

നാം എവിടെയാണ് എത്തി നില്ക്കുന്നത്....(23-11-2015)

                       ഇന്ന് ഞാൻ പറയാൻ ഉദ്ധേശിക്കുന്നത് വളരെ വലിയ ഒരു  വിഷയം ആണ്. ഇത് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വളരെ വലിയ ഒരു പ്രതീക്ഷയുണ്ട്, ഇതു വാഴിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഇതിനു ഉചിതമായ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു വേണ്ട നടപടികൾ നിങ്ങളാൽ കഴിയുന്നത്‌ സ്വീകരിക്കുമെന്ന്.

                       കഴിഞ്ഞ ദിവസം എന്റ്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരാൻ  നാട്ടിൽ അവധിക്കു പോഴി തിരിച്ചു വന്നു. അദ്ദേഹം കോഴിക്കോട്ടുകാരൻ ആണ്. എന്റ്റെ അടുത്തു വന്നു നാട്ടിലെ വിഷയങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു. മഴയും ചൂടും തണുപ്പും എല്ലാം വിഷയമാഴി. അതിലേറെ ഇലക്ഷൻ ചൂട് പിടിച്ച വിഷയങ്ങളും പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു എന്റ്റെ ജില്ലയായ മലപ്പുറത്ത്‌ പോയിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അഭിമാനത്തോടെ ഞാൻ ചോതിച്ചു എങ്ങെനെ ഉണ്ട് മലപ്പുറം. ഉഷാറാണ് പക്ഷേ ഞാൻ പെട്ടു പോഴി അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ, അപ്പോൾ ഞാൻ ചോതിച്ചു എന്തു പറ്റിപ്പോഴി, അപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു ഞാൻ മലപ്പുറം ടൌണിൽ നിന്നും മാറി ആണ് പോയത്. അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ എനിക്ക് മൂത്രം ഒഴിക്കേണ്ട സാഹചര്യം വന്നു. സാധാരണ ചെയ്യുന്നത് പോലെ ഞാൻ ഒരു പള്ളിയിൽ കയറി പക്ഷേ അവിടെ പൂട്ട്‌ ഉപയോഗിച്ചു പൂട്ടിയിരിക്കുന്നു. അകത്തേക്ക് കിടക്കാൻ ഒരു മാര്ഗവും ഇല്ല. വിഷമിച്ചു പോയി, എന്നു പറഞ്ഞു. ഞാൻ മോശമാക്കണ്ടാ എന്ന് കരുതി പറഞ്ഞു അത് ചിലപ്പോൾ ആരെങ്കിലും ദുർവിനിയോഗം ചെയ്തു കാണും അതായിരിക്കും പൂട്ടിയത് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, എന്താണു നീ പറയുന്നത് അവിടെ മനുഷ്യ സമൂഹം എന്ത് ചെയ്യാനാണ്!!!... എന്നും പറഞ്ഞു മറ്റു വിഷയങ്ങൾ സംസാരിച്ചു അദ്ദേഹം പോയി.

                      അതിനു ശേഷം ഞാൻ കുറേ ആലോചിച്ചു ഈ വിഷയത്തെ കുറിച്ച് എവിടേ ആണ് നാം എത്തി നിൽക്കുന്നത് ഇതാണോ നമ്മുടെ മതം, സംസ്കാരം, അറിവ്. ഇന്ന് മലപ്പുറത്തെ കുട്ടികളേ കഴിവ് കൊണ്ടും വിദ്യാഭ്യാസം കൊണ്ടും തോല്പ്പിക്കാൻ കഴിയാത്തിടത്തോളം നാം വളർന്നു. പക്ഷേ ഒരു മനുഷ്യന്റ്റെയ് പ്രാഥമിക ആവശ്യങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു കൊടുക്കാൻ  പോലും ഉള്ള സൗകര്യം ചെയ്തു കൊടുക്കാൻ നമുക്ക് പറ്റുന്നില്ല. എന്റ്റെ എല്ലാ വിശ്വാസികളോടും ഉസ്താതമ്മാരോടും പള്ളി കമ്മിറ്റിക്കാരോടും വിനീതമായി അപേക്ഷിക്കട്ടേ ഇനി ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു സ്തിഥി വിശേഷം ഒരു മനുഷ്യനും ഉണ്ടാകാൻ ഇട വരുത്തരുതേ എന്ന്. ഇതിൽ എന്തു നഷ്ടമാണ് നമുക്ക് ഉള്ളത് ഒരു ഫ്ലെഷിംഗ് കൊണ്ടു വ്രർത്തിയാക്കൻ സാധിക്കുന്ന ആധുനിക രീതിയുള്ള നമ്മുടെ മുന്നിൽ ഒരു മനുഷ്യ ജീവിയും വിഷമിക്കരുതേ എന്നു ഒരിക്കൽക്കൂടി ഓർമപ്പെടുത്തുന്നു. ഇതിന്റ്റെയ് പുണ്യം എത്രയാണെന്നു നിങ്ങൾ തന്നെ കണ്ടത്തൂ. ഒരു പുഞ്ചിരി പോലും പുണ്യമാണെന്ന് പഠിപ്പിച്ചു തന്ന മതത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന നമുക്ക് ഓരോരുത്തർക്കും മനസിലാക്കാൻ ഒരു പാട് ഉണ്ട് ഈ വിഷയം. ഒരു മതസ്ത്തനും ഒരിക്കലും ഒരു കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും വിഷമിക്കാതിരിക്കട്ടെ എന്ന പ്രാർഥനയോടെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം അമീർ ......